Utwory:
1. Tribute To The Past (Hansen/Rubach)
2. No Return (Hansen)
3. Last Before The Storm (Hansen)
4. The Cave Principle (Hansen)
5. Future Madhouse (Hansen/Scheepers)
6. Gamma Ray (Frenzel)
7. Insanity And Genius (Rubach/Nack)
8. 18 Years (Scheepers/Schlachter)
9. Your Torn Is Over (Schlachter)
10. Heal Me (Schlachter/Hansen)
11. Brothers (Hansen/Scheepers/Schlachter)
12. Heroes* (Hansen/Scheepers/Schlachter/Wessel)
* japoński bonus
Reedycja – bonus tracks:
12. Gamma Ray (Long Version) (Frenzel)
13. Exciter (Halford/Tipton)
14. Save Us (live) (Hansen)
Produkcja: Kai Hansen i Dirk Schlachter
Kai Hansen – gitara, śpiew
Dirk Schlachter – gitara
Ralf Scheepers – śpiew
Jan Rubach – gitara basowa
Thomas T. Nack – perkusja
TEKSTY UTWORÓWO płycie:
W czerwcu 1993 roku ukazuje się już
3 LP „Promienistych”. „Insanity And Genius” – kolejna, zupełnie różniąca się od
poprzednich wydawnictw Gammy płyta! Niestety tym razem również znacznie słabsza
: ( Dlaczego? M.in. dla tego, iż jest strasznie nierówna – a czasami wręcz
nieznośna, lecz zacznijmy od początku!
Płyta rozpoczyna się, od „Tribute To The Past” utwór
bardzo szybki i niezwykle dynamiczny. Zdecydowanie różniący się od utworów z
poprzedniego albumu – bardziej przypominający świetny debiutancki album – i
wczesny Helloween! W tak znakomitym humorze przechodzimy do „No Return”. I
trzeba przyznać, iż humorek nadal nam dopisuje! Co prawda nie jest to już tak
porywający utwór jak Trybute, ale dałeś jest świetny! Jednak dopiero, kiedy to z
głośników zaczyna lecieć „Last Before The Storm” możemy popaść w prawdziwą
euforię! Ten utwór po prostu „rzuca na kolana”! Bez wątpienia genialna kompozycja
przypominająca czasy pamiętnego „Strażnika” – i bez wątpienia ten utwór mógłby
się znaleźć na tej płycie! Niestety po tak rewelacyjnym rozpoczęciu płyty
przychodzi pora na „The Cave Principle” – jak dla mnie jeden z większych gniotów
na płycie i niestety nie jedyny, ale po kolei. Kolejnym utworem na płycie jest „Future
Madhouse” – nie jest to jakaś szczególnie wybitna kompozycja – ale całkiem
przyjaźnie się tego słucha, zwłaszcza po „The Cave Principle”. Niestety dalej
mamy kolejnego gniota w postaci pokrowca Birth Control „Gamma Ray”. Następnie
dochodzimy do tytułowego – niczym niewyróżniającego się utworu… Po nim następuje
pora na słabą balladę „18 Years”, oraz na „Your Torn Is Over” – na którym
wokalnie „zarzyna kota” Dirk (wówczas grający na gitarze). Ni stąd, ni zowąd
stamtąd dochodzimy do kolejnej perełki na płycie, tj. do „Heal Me”! Najdłuższy,
i najbardziej rozbudowany utwór na płycie. Do tego rewelacyjni wokal Kai’a – Po
prostu genialny kawałek! Niestety po nim przychodzi pora na kolejnego gniota,
tym razem w postaci zamykającego płytę „Brothers”.
Niemal każdy zespół ma w swojej płytotece lepsze i
gorsze płyty – Insanity należy bez wątpienia do słabszych, ale mimo wszystko
każdy powinien się z nią zapoznać – gdyż utwory pokroju „Last Before The Storm”
czy „Tribute To The Past” nie zdarzają się zbyt często…
Moja ocena tej płyty to: 6.5/10
Dodatkowe grafiki:
(okładka reedycji - przód)
|
(okładka reedycji - tył)
|
(płyta - zwykłe wydanie) |
(płyta - reedycja) |
|
